Fotoğraf: açık kaynaklardan Ocak ayında bahçede ne yapılmalı: dondan nasıl korunur
Kış dönemi bahçıvanlar için sadece dinlenme zamanı değil, aynı zamanda gelecek sezona hazırlanmak için de stratejik açıdan önemli bir an. Uzmanlar, Aralık sonu ve Ocak başında yapılacak doğru eylemlerin ilkbaharda hayatı önemli ölçüde kolaylaştırabileceğini ve hasadı tehlikeli donlardan kurtarabileceğini belirtiyor.
Kar “tepeleme”: genç ağaçların nasıl düzgün şekilde yalıtılacağı
Taze, gevşek kar en iyi doğal yalıtımdır. Bir ila iki yaşındaki genç ağaçlar için şiddetli donlarda hayatta kalmada belirleyici bir faktör olabilir.
Karları patikalardan veya bahçenin boş alanlarından toplayıp genç ağaçların gövdelerinin etrafında yüksek bir yığın halinde yuvarlamak gerekir. Ağacın tabanındaki bu “kar kalesi” ne kadar büyükse, kök boğazını ve yüzeydeki kökleri donmaya karşı o kadar iyi koruyacaktır.
Bu neden işe yarıyor?
Kalın bir kar tabakası, zemine yakın sıcaklığın sabit kalmasını sağlayarak Ocak soğuğunun hassas köklere ulaşmasını engeller. İleride buzlar çözülse bile biriken karlar boşa gitmeyecek. Tam ihtiyaç duyulan yerde eriyerek toprağı nemli tutar. Bu, “nem yüklü sulama” etkisi yaratır: ıslak toprak, kuru toprağa göre çok daha yavaş ve daha sığ bir derinlikte donar.
Peyzajın tüm unsurları arasındaki ilişkiyi hatırlamak önemlidir. Genç ağaçların gövde çevrelerini yalıtmak için çimlerden kar toplamaya karar verirseniz dikkatli olun. Bir çim için kar örtüsü, çimin büyüme noktasını donmaya karşı koruyan doğal bir “battaniyedir”. Şiddetli don dönemlerinde çimlerin açıkta kalan alanları kel alanlara ve çimlerin kök sistemine zarar verebilir. Bu nedenle, karla yapılan bahçe manipülasyonları için, bahçe yollarından, asfalt alanlardan veya çok yıllık süs bitkilerinin bulunmadığı alanlardan toplanan tortuların kullanılması en iyisidir.
Sıcak bir sonbaharın ardından kış sarımsaklarını saklamak
Bu yıl birçok işletme sahibi, anormal derecede sıcak sonbahar nedeniyle sarımsakların aşırı büyümesi sorunuyla karşı karşıya kaldı. Bitki yerden yükselmeyi başardığında, ani donlar (-9°C’ye kadar bile) ciddi bir sınav haline gelir.
Uzmanlar paniğe gerek olmadığını söylüyor. Yaprakların üst kısmı donmuş olsa bile asıl önemli olan kök sistemini korumaktır. Birkaç günlük dondan sonra toprağın ekim derinliğine kadar donması için zaman olmadığından, yatakların acilen karla kaplanması sıcaklığın dengelenmesine yardımcı olacaktır. Kar tabakası ani dalgalanmaları önleyerek bitkinin bahara kadar hareketsiz kalmasını sağlar.
Çim ve iğne yapraklı bitki bakımının nüansları
Kışın dekoratif bitkilerin bakımı farklı bir yaklaşım gerektirir çünkü farklı bitki türleri kar yüküne farklı şekillerde tepki verir. Yoğun yağışların hem doğal koruma hem de ciddi hasar kaynağı olabileceği iğne yapraklı bitki sahipleri özellikle dikkatli olmalıdır.
İğne yapraklı bitkiler, doğanın kış değişkenliklerine karşı dirençlerini belirleyen farklı taç yapılarına ve ahşap esnekliğine sahiptir:
Mazı yapısı, özellikle dikey çeşitleri, tacın içinde ve yüzeyinde yoğun kar birikmesine karşı hassastır. Islak veya yoğun kar yağdığında dallar ağırlığı altında gövdeden sapmaya başlar ve bu da dekoratif şekil kaybına yol açar. En büyük tehlike sıcaklık dalgalanmaları sırasında ortaya çıkar: Kar eriyip donarsa yoğun buza dönüşür. Bu durumda kırılgan dallar ağırlığa dayanamayabilir ve kırılabilir. Bu nedenle taze, gevşek karın sıkışmasını beklemeden düzenli ve dikkatli bir şekilde silkelenmesi önemlidir.
Mazıdan farklı olarak çoğu ardıç türü çok daha yüksek sürgün esnekliğine sahiptir. Bu bitki evrimsel olarak karlı kışlara uyarlanmıştır: yağış baskısı altında dalları düzgün bir şekilde yere doğru bükülür. Bu esneklik sayesinde mekanik hasar veya kırılma riski minimumdur. Üstelik ardıcı kaplayan kar tabakası, genellikle şiddetli donlardan ve kışın güneşin kurumasına karşı ek koruma görevi görür.
Bahçenin sıhhi denetimi
Ağaçların yapraksız kaldığı kış dönemi, bahçıvanlara, diğer zamanlarda yapılması genellikle imkansız olan kapsamlı bir sağlık denetimi yapma konusunda eşsiz bir fırsat sunar. Bu sezonun en önemli görevlerinden biri, hasat tamamlandıktan sonra dallarda sıkıca asılı kalan ve “mumyalanmış” olarak adlandırılan kuru elma, armut veya erik meyvelerini tespit edip çıkarmaktır.
Göze çarpmayan görünümlerine rağmen bu meyveler sadece kuru kalıntılar değildir. Aslında bunlar gerçek biyolojik saatli bombalardır. Tehlikeli mantar enfeksiyonlarının sporları, özellikle meyve çürüğü (moniliosis) bu tür meyvelerde çoğunlukla kışı geçirir. Yerden yüksekte oldukları için çürümeye karşı korunurlar ve büyüme mevsimi başlar başlamaz bahar rüzgarları ve ilk yağmur damlaları patojenleri genç yaprak ve çiçeklere kolayca yayar.
Hastalıkların yanı sıra, kurumuş meyveler, çok sayıda zararlı böcek ve onların larvaları için ideal bir kış deposu görevi görür. Kalın derileri ve boyları sayesinde karadaki yırtıcılardan korunarak, ilkbaharda yenilenmiş bir güçle bahçenize saldırmak için donları başarıyla beklerler.
Böyle bir denetim yapmanın artık birçok stratejik avantajı var. Mumyalanmış meyveleri çıkararak, bahçede gelecekteki salgınların kaynaklarını fiziksel olarak ortadan kaldırmış olursunuz. Bu, önümüzdeki sezon ağaçlara uygulanan kimyasal tedavilerin sayısını önemli ölçüde azaltmanıza olanak tanır. Beyaz kar ve çıplak dalların arka planında, bu tür meyveler en iyi şekilde görülebilir ve bu da maksimum temizlik temizliğini garanti eder.
Bu meyveleri sadece yere atmak değil, toplayıp bahçe dışına çıkarmak ya da derinlere gömmek hastalık döngüsünü kırmak için önemlidir.
Yorumlar:
