Fotoğraf: açık kaynaklardan
Bu yaşta kişi neyin gerçekten önemli olduğunu, neyin yalnızca enerji ve zaman aldığını daha net hissetmeye başlar.
Yetişkinlikte değerler, öncelikler ve hayata bakış açısı değişir. Psikologlar daha kolay, daha özgür ve daha bilinçli yaşamak için bazı alışkanlıklardan, inançlardan ve şeylerden vazgeçmeyi öneriyor.
Elli yıl tamamlanmakla değil, açıklıkla ilgilidir. Bu yaşta kişi neyin gerçekten önemli olduğunu, neyin yalnızca enerji ve zaman aldığını daha net hissetmeye başlar. Bir zamanlar önemli görünen pek çok şey 50 yaşından sonra anlamını yitiriyor. Sorun şu ki çoğu şeyden çok daha erken vazgeçilebiliyor ve hayat artık daha kolay. Gereksiz şeylerden vazgeçmek bir kısıtlama değil, mutluluğunuza, sağlığınıza ve iç huzurunuza artık hizmet etmeyen şeylerden özgürleşmedir.
Dolu dolu bir hayat yaşamak için 50 yaşından sonra hangi alışkanlıklardan vazgeçmelisiniz?
- Birisine bir şeyi kanıtlamak için sürekli arzu. Yıllar geçtikçe şu anlayış gelir: Değerinizin kanıta ihtiyacı yoktur. 50 yıl sonra, başkalarını etkileme, mazeret gösterme veya başkalarıyla rekabet etme arzusu tamamen gereksiz hale geliyor. Eğer şimdi vazgeçerseniz, büyük miktarda enerjiyi serbest bırakabilirsiniz.
- Başkalarının beklentilerine göre yaşamak. Sosyal roller “bu böyle”, “insanlar ne diyecek” – tüm bunlar giderek gücünü kaybediyor. 50’den sonra başkalarının senaryolarına göre değil, kendi duygularınıza göre yaşamanız gerektiği ortaya çıkıyor. Bunu yapmak için kendinize ne kadar erken izin verirseniz, yaşamınız o kadar dolu olur.
- Değişim korkusu. Yetişkinlikte kişi şunu anlar: gelişme olmadan istikrar durgunluktur. 50 yaşından sonra yeniden korkmak ihtiyat değil, kendini kısıtlamadır. Eğer değişimi şimdi kabul etmeyi öğrenirseniz, hayat daha esnek ve ilginç hale gelecektir.
- Toksik ilişkiler. Yaşla birlikte psikolojik rahatsızlığa tolerans keskin bir şekilde azalır. 50’den sonra iletişimin ya dolması ya da bitmesi gerektiği özellikle fark edilir hale gelir. Toksik ilişkileri bırakmak zulüm değil, kişisel bakımdır.
- Her ihtimale karşı bir şeyler biriktirmek. Malzeme rezervlerinin güvenlikle ilişkisi sona eriyor. 50’den sonra mekan, hafiflik ve düzen daha da önem kazanıyor. Kendinizi aşırılıklardan ne kadar çabuk kurtarmaya başlarsanız, içsel duygunuz da o kadar özgür olacaktır.
- Hayatı “sonraya” ertelemek. 50 yaşından sonra “Hala zamanım var” ifadesi “Artık yaşamak istiyorum” olarak değişir. Bu yüzden bugün keyif, seyahat, değişim ve hayallerin gerçekleşmesi için mükemmel anı beklemeyi bırakmalısınız.
- Bir motivasyon yöntemi olarak özeleştiri. Gençlikte özeleştiri, gelişimin motoru gibi görünüyor. Ancak yaşlandıkça netleşiyor: yorucu. 50 yaşından sonra kendinden sürekli memnuniyetsizlik değil, destek ön plana çıkıyor.
- Kendinizi başkalarıyla karşılaştırmak. 50’den sonra herkesin kendine ait bir yaşam ritmi, yolu ve anlamı olduğu ortaya çıkıyor. Karşılaştırmalar tüm faydalarını kaybeder ve yalnızca iç uyumu yok eder.
- Sevinç olmadan aşırı meşguliyet. İş uğruna çalışmak, zevksiz sürekli iş yükünün anlamı kalmıyor. 50 yaşından sonra insanlar zamana statüden daha fazla değer vermeye başlar.
- En iyinin arkamızda olduğuna inanıyoruz. Bu en tehlikeli yanılsamalardan biridir. 50’den sonra hayat bitmiyor, sadece şekil değiştiriyor. Bu düşünceden vazgeçmek yeni anlam, huzur ve derinliğe giden yolu açar.
